„Kto by chciał, żebyśmy założyli nowy zespół ekstremalnie metalowy? No cóż, może rzeczywiście ktoś, ale tym razem tak nie jest, bo na płycie jest coś trochę innego…” - ten głos należy do gitarzysty, Markusa Vanhaly (Insomnium, Omnium Gatherum). W nowej, ponurej grupie CEMETERY SKYLINE dołączają do niego klawiszowiec Santeri Kallio (Amorphis), perkusista Vesa Ranta (Sentenced, The Abbey), basista Victor Brandt (Dimmu Borgir i in.) oraz wokalista Mikael Stanne (Dark Tranquillity, The Halo Efekt). „Dzięki CEMETERY SKYLINE wkraczamy w nieznane dotąd muzyczne kierunki – te mroczniejsze zaułki, które są nam bliskie naszym sercom, ale po których nigdy wcześniej nie wędrowaliśmy. Wszyscy jesteśmy bardzo podekscytowani!”

Jedno z kluczowych słów, „gotyk”, zostało już wspomniane. „Wszyscy podzielamy głęboką miłość do gotyckiego rocka z lat 80. i 90. – niezależnie od tego, czy jest to muzyka bardziej oparta na syntezatorach, czy cięższa z dominacją gitary. Znasz układ z najlepszymi zespołami, od The Sisters of Mercy po Type O Negative” – mówi Santeri Kallio, który dzieli obowiązki związane z pisaniem piosenek z Vanhalą. „Ale czy CEMETERY SKYLINE to zespół gotycki? Może w pewnym stopniu, ale na pewno to nie cała historia. Jeśli musisz jakoś opisać różnorodną muzykę CEMETERY SKYLINE, wyświadcz nam przysługę i nazwij nas ambasadorami melodyjnego, melancholijnego i mrocznego rocka.”

Treść tekstów zespołu jest głęboko osadzona w mrocznej, gotyckiej atmosferze. Koncepcja napisana przez Stanne’a (po raz pierwszy w swojej wybitnej karierze Mikael wykorzystuje czysty wokal na całym albumie) nieodparcie zanurza się w paradoksalny świat „północnej samotności”. „Teksty są głęboko zakorzenione w samotnym życiu Nordyków, ich antyspołecznym zachowaniu i ponurym poczuciu humoru… Pisząc teksty, wykorzystałem tę naszą cechę, którą można nazwać Skandynawski gotycki styl życia” – mówi Stanne.